محققان: اثرات ۳ دقیقه دویدن با سرعت بالا از ۹۰ دقیقه ورزش با شدت متوسط بیشتر است

بدون دیدگاه
محققان: اثرات ۳ دقیقه دویدن با سرعت بالا از ۹۰ دقیقه ورزش با شدت متوسط بیشتر است

محققان دانشگاه راکفلر در تحقیقی جدید بررسی کردن کردند که بدن چگونه به ورزش با شدت‌های مختلف واکنش نشان می‌دهد. آنها دریافتند که تنها شش حرکت ۳۰ ثانیه‌ای دوی شتاب با حداکثر توان، تقریباً یک‌چهارم پروتئین‌های اندازه‌گیری‌شده در خون را بلافاصله پس از ورزش تغییر داده است.

در مقایسه، ۹۰ دقیقه دوچرخه‌سواری مداوم با شدت متوسط، کمتر از یک‌چهارم درصد از این پروتئین‌ها را تغییر داد. دویدن با شدت متوسط روی تردمیل، پروتئین‌های بیشتری را نسبت به دوچرخه‌سواری تحت تأثیر قرار داد، اما همچنان بسیار کمتر از تمرین کوتاه‌مدت دوی شتاب بود. تمرین دوی شتاب نیز بیش از ۲۰۰ متابولیت را تغییر داد و سطح پروتئین‌هایی را که در رشد رگ‌های خونی، بازسازی بافت‌ها و نوتیفیکیشن‌رسانی هورمونی نقش دارند، به‌شتاب افزایش داد.

دو شتاب باعث موج سریع تغییرات مولکولی می‌شود

به نظر می‌رسد برخی از این پروتئین‌ها با یک فرایند سریع نوتیفیکیشن‌رسانی سلولی به نام ریزش اکتودومین وارد جریان خون شده‌اند. به عبارت دیگر، به‌جای اینکه پروتئین‌های جدید ساخته و آزاد شوند، بخش‌هایی از پروتئین‌هایی که از قبل روی سطح سلول‌ها وجود داشتند، جدا شده و به‌شتاب وارد گردش خون شدند.

محققان نیز بررسی کردن کردند که سلول‌های چربی انسان چگونه به خون جمع‌آوری‌شده پس از تمرین دوی شتاب واکنش نشان می‌دهند. این سلول‌ها تغییرات گسترده‌ای در فعالیت ژن‌ها نشان دادند؛ ازجمله تغییر در نحوه پردازش سوخت، واکنش به هورمون‌ها و تشخیص میزان اجازه دسترسی به مواد مغذی.

ورزش با شدت متوسط واکنش فوری بسیار کمتری ایجاد کرد. افزایش قابل‌توجه اسیدهای چرب و پروتئین‌های تولیدشده در کبد که با نیازهای ورزش‌های استقامتی مرتبط هستند، تنها سه ساعت پس از تمرین در خون دیدن شد. سلول‌های چربی انسان که در معرض خون گرفته‌شده پس از دوچرخه‌سواری با شدت متوسط قرار گرفتند نیز تنها تغییرات جزئی در فعالیت ژن‌ها نشان دادند.

بیشتر بخوانید:  کشف منطقه آبی جدید در فنلاند؛ مکانی که ساکنانش بیش از بقیه دنیا عمر می‌کنند

سپس محققان پروتئین‌هایی را که در واکنش به ورزش تغییر کرده بودند، با اطلاعات سلامت بیش از ۵۳ هزار شرکت‌کننده در پایگاه داده UK Biobank مقایسه کردند. بسیاری از این پروتئین‌ها با کاهش خطر بیماری‌های قلبی‌عروقی و متابولیک مرتبط بودند. این الگو به‌ویژه در مورد چاقی، دیابت نوع ۲ و سایر اختلالات متابولیک قابل‌توجه بود.

جدیدترین‌ مطالب

مطالب بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید