۱۲ گام ماموریت آرتمیس ۲؛ سفر فضانوردان به ماه چگونه انجام می‌شود؟

تقریباً ۶ دقیقه بعد (۸:۰۶ پس از برخاست)، موتورهای اصلی موشک نیز کل سوختشان را مصرف کردند. سپس بدنه‌ی اصلی موشک به‌عنوان مرحله‌ی دوم به‌آرامی از مرحله‌ی سوم که اوراین روی آن سوار شده است، جدا شد و روی زمین سقوط کرد. در این مرحله، فضانوردان و آنچه از موشک باقی مانده، در یک مدار پرشتاب و بسیار بیضوی با اوج مداری تقریباً ۲,۲۵۰ کیلومتر که بیش از پنج برابر مرتفع‌تر از ایستگاه بین‌المللی فضایی است، قرار گرفتند.

سپس خدمه به‌شتاب و به طور نامنظم به مدت ۴۰ دقیقه به دور زمین چرخیدند. درهمین‌حال، کوک و هانسن از صندلی‌های خود جدا شدند و مجموعه‌ای از وظایف را کردند؛ از جمله تنظیم توالت، دستگاه آب‌سردکن و سایر تجهیزات اساسی. در این مرحله، آرایه‌های خورشیدی فضاپیما باز شدند تا به تأمین انرژی سیستم‌های داخلی کمک کنند. این مرحله ممکن است برای هانسن مشکل‌ساز بوده باشد؛ زیرا او تنها عضوی از خدمه محسوب می‌شود که قبلاً به فضا نرفته است. حدود نیمی از فضانوردان تازه‌کار دچار نوعی بیماری شدید حرکت به نام سندرم هماهنگی فضایی می‌شوند.

کوک و هانسن پس از اتمام وظایف خود (حدود ۴۹ دقیقه پس از برخاست)، دوباره روی صندلی‌هایشان نشستند تا فضاپیما اولین مانور مداری را با هدف تطبیق حضیض مداری (پایین‌ترین ارتفاع) با اوج مداری انجام دهد. (اگر چنین مانوری انجام نشود، فضاپیما درنهایت شروع به سقوط روی زمین می‌کند.)

این مانور اولیه که حدود یک یا دو دقیقه طول می‌کشد، با سوزش مرحله سوم موشک با نام «مرحله میانی پیش‌رانش کرایوژنیک (ICPS)» انجام شد. وایزمن و گلوور مسئولیت نظارت بر انجام مانور را برعهده دارند؛ هرچند تمام مانورهای اصلی به‌طور کاملاً خودکار انجام خواهند شد.

پس از اتمام مانور افزایش حضیض، فضاپیما در یک مدار نسبتاً پایدار به دور زمین قرار گرفت. این وضعیت به تیم فرصت داد پیش از تلاش برای برداشتن گام‌های بعدی و دورشدن از سیاره، استراحت کوتاهی کنند.

حدود یک ساعت بعد (۱:۴۷:۵۷ پس از برخاست)، فضاپیما دومین سوزش طولانی‌تر را با ICPS انجام داد تا مدار خود را به‌طور چشمگیری بالا ببرد.

سوزش خودکار دوم حدود ۱۵ دقیقه طول کشید. پس از اتمام این مرحله، خدمه در مداری مرتفع با اوج ۷۰هزار کیلومتر برفراز زمین قرار گرفتند. در حداکثر ارتفاع، حدود ۲۳٫۵ ساعت طول می‌کشد تا به دور سیاره بچرخند. طبق بیانیه‌ی ناسا، این مدار جایی است که اوراین چهار ماهواره تحقیقاتی کوچک (کیوب‌ست) متعلق به آرژانتین، کره جنوبی، آلمان و عربستان سعودی را مستقر می‌کند.

در این مرحله، فضانوردان سفر خود به‌دور زمین را به پایان می‌برند و به‌منظور انجام مراحل نهایی مورد نیاز برای «پرتاب به‌سوی ماه» آماده می‌شوند.