کهکشان موردنظر خودش یک سیاهچاله کلانجرم مرکزی دارد که جرم آن حدود ۶۶۰ میلیون برابر جرم خورشید برآورد میشود. اما سیاهچاله دوم که در حاشیه کهکشان و در حال حرکت دیدن شده، بسیار سبکتر است و جرمش «تنها» حدود ۱٫۲۳ میلیون برابر جرم خورشید تخمین زده میشود.
این سیاهچاله سرگردان در مقایسه با سیاهچاله مرکزی کهکشانش بسیار کوچکتر است، اما همچنان جرمی عظیم دارد. برای مقایسه، جرم سیاهچاله کمان ای* (*Sagittarius A) که در مرکز کهکشان ما واقع شده است، به حدود ۴٫۶ میلیون برابر جرم خورشید میرسد.
رویداد گسست کشندی حاشیه کهکشان نخستینبار توسط «ابزار بررسی کردن اجرام گذرای زویکی» شناسایی شد که در رصدخانه پالومار در جنوب کالیفرنیا قرار دارد و وظیفهاش یافتن درخششهای عجیب و گذرای کیهان است. پژوهشگران پس از دیدن این نور درخشان، بررسی کردنهای بیشتری با استفاده از رصدخانه اخترفیزیکی جنوبی در شیلی و تلسکوپ فضایی سوئیفت کردند.
مشاهدات نشان داد که این رویداد گسست کشندی در نور فرابنفش، از کل کهکشان میزبان خود نیز پرنورتر است. درخشندگی آن معادل تابش همزمان ۱۰ میلیارد خورشید بود.
پرسش مهم این است که این سیاهچاله سرگردان از کجا آمده است. یک احتمال این است که سه کهکشان با هم ادغام شدهاند و سبکترین سیاهچاله کلانجرم میان آنها به بیرون پرتاب شده است. احتمال دیگر این است که ادغام کهکشانی (حتی یک ادغام دوتایی) هنوز در جریان باشد و این سیاهچاله در مسیر حرکت خود به سوی مرکز کهکشان، جایی که با سیاهچاله بزرگتر روبهرو خواهد شد، ستارهای نگونبخت را «بلعیده» است.
یک احتمال این است که سه کهکشان با هم ادغام شدهاند و سبکترین سیاهچاله کلانجرم میان آنها به بیرون پرتاب شده است
استاین گفت: «این سیاهچاله باید از مرکز یک کهکشان آمده باشد، اما نه از مرکز کهکشانی که اکنون در حاشیه آن دیده میشود. ما فکر میکنیم سیاهچاله کلانجرم کهکشان میزبان همچنان در مرکز آن قرار دارد، اما سیاهچالهای که این ستاره را خورد، احتمالاً ابتدا در یک کهکشان کوچکتر بوده که با کهکشان بزرگ امروزی ادغام شده است.»
استاین افزود: «کشفهای بیشتر میتوانند منشأ این سیاهچاله ظاهراً «یتیم» را آشکار کنند. پرسش علمی کلیدی که میخواهیم به آن پاسخ دهیم این است: سیاهچالههای سرگردان چقدر رایج هستند؟»
پژوهش اخیر نشان میدهد که رویدادهای گسست کشندی میتوانند برای آشکارسازی حضور سیاهچالههای کلانجرم سرگردان مورد استفاده قرار گیرند؛ مشابه چیزی که تلسکوپ فضایی هابل در سال ۲۰۲۵ دیدن کرد. مدلهای نظری نشان میدهند که این سیاهچالههای کلانجرم خارج از مرکز کهکشان، ممکن است در واقع بسیار رایج باشند.
مطالعه در نشریه Astrophysical Journal Letters منتشر شده است.
