سیوششمین ریپورت سالانه وضعیت اقلیم نشان میدهد که غلظت گازهای گلخانهای، سطح جهانی آب دریاها و میزان گرمای اقیانوسها در سال ۲۰۲۵ به بالاترین حد ثبتشده در تاریخ رسیدهاند. این ارزیابی بینالمللی که توسط انجمن هواشناسی آمریکا (AMS) منتشر شده، ماحصل پژوهش و تحلیل دادههای ۶۲۵ دانشمند از ۶۰ کشور جهان است. این سند دقیقترین و جامعترین تصویر را از شاخصهای مهم زمینشناختی و رویدادهای جوی در آب، خاک، یخ و فضا ارائه میدهد.
براساس یافتههای ریپورت AMS، سال ۲۰۲۵ درحالی رکوردهای گرمایشی جدیدی ثبت کرد که پدیده النینو در اقیانوس آرام فعال نبود و شرایط خنثی یا لا نینا بر منطقه حاکم بود؛ بااینحال این سال به گرمترین سال تاریخ بدون حضور الگوی النینو بدل شد.
ریپورت ۲۰۲۵ انجمن هواشناسی آمریکا درباره گازهای گلخانهای
بررسی کردنهای ایستگاههای پایش جوی نشان میدهد غلظت آلایندههای اصلی از جمله دیاکسید کربن، متان و اکسید نیتروز در سال ۲۰۲۵ به بیشترین میزان ثبتشده رسیده است. میانگین جهانی دیاکسید کربن به ۴۲۵.۶ ppm رسید که افزایشی ۵۳ درصدی را نسبت به دوران پیش از صنعتیشدن (حدود ۲۷۸ ppm) نشان میدهد.
میزان انتشار آلایندههای ناشی از سوختهای فسیلی نیز رکورد تازهای ثبت کرد. حجم انتشار این آلایندهها در سال ۲۰۲۵ بالغ بر ۱۰.۳ پتاگرم کربن در سال برآورد شد که بیش از سه برابر میزان ثبتشده در دهه ۱۹۶۰ است.
تحلیل پنج پایگاه داده جهانی نشان میدهد که ۱۱ سال گذشته (از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵) گرمترین سالهای ثبتشده در تاریخ سنجشهای اقلیمی بودهاند. قاره اروپا گرمترین سال تاریخ خود را تجربه کرد و کشورهای روسیه، چین، کره جنوبی و آرژانتین نیز دومین سال گرم تاریخ خود را ثبت کردند.
اقیانوسها در نیم قرن گذشته نزدیک به ۹۰ درصد از انرژی مازاد بهدامافتاده در سامانه زمین توسط گازهای گلخانهای را جذب کردهاند. ثبت گرمایی اقیانوسهای جهان از سطح تا عمق ۲۰۰۰ متری، در سال ۲۰۲۵ به روند صعودی خود ادامه دادن داد و حدنصاب جدیدی ثبت کرد. نیز میانگین سطح جهانی آب دریاها برای چهاردهمین سال متوالی رکورد جدیدی ثبت کرد و به ۱۱۱.۲ میلیمتر بالاتر از میانگین سال ۱۹۹۳ (زمان آغاز اندازهگیریهای ماهوارهای) رسید.
گرمایش آب اقیانوسها از سال ۲۰۰۵ تاکنون به تنهایی سالانه ۱.۶ میلیمتر در افزایش سطح دریاها نقش داشته است، درحالیکه ذوب صفحات یخی و یخچالهای طبیعی ۲.۰ میلیمتر دیگر به این رقم افزوده است. علاوهبراین، میانگین سالانه دمای سطح دریا با وجود حاکمیت لا نینا، سومین رقم بالا در آمار ۱۷۲ ساله شد و ۰.۳۸ درجه سانتیگراد فراتر از میانگین سالهای ۱۹۹۱ تا ۲۰۲۰ قرار گرفت.
منطقه قطب شمال نیز دومین سال گرم خود را در آمار ۱۲۶ ساله تجربه کرد. دمای هوای سطح در قطب شمال با شتابی حدود سه برابر میانگین جهانی درحال افزایش است. یخهای کهنهتر از چهار سال تقریباً نابود شدهاند؛ بهطوری که وسعت این یخهای قدیمی از ۱.۵ میلیون کیلومتر مربع در دهه ۱۹۸۰ به تنها ۹۵ هزار کیلومتر مربع در سپتامبر ۲۰۲۵ کاهش یافته است.
قاره قطب جنوب نیز گرمترین سال خود را از زمان آغاز ثبت دادهها در سال ۱۹۷۹ به چشم دید. ذوب سطحی یختاقها در اکثر بخشها بالاتر از حد میانگین بود و در شبهجزیره قطب جنوب به سطوح بیسابقهای رسید. نیز یخچالهای واقع در خشکیهای جهان برای سیوهشتمین سال متوالی عقبنشینی کردند و ۴۱ درصد از کل یخهای ازدسترفته از سال ۱۹۷۶ تاکنون، تنها در ۱۰ سال اخیر رخ داده است.
فعالیت توفانهای حارهای در نیمکره شمالی و جنوبی بالاتر از حد میانگین ریپورت شد. در مجموع ۹۷ توفان نامگذاریشده شکل گرفت که از میانگین سالهای ۱۹۹۱ تا ۲۰۲۰ (۸۷ توفان) فراتر رفت. پنج توفان خیلی رده ۵ رسیدند که سه مورد از آنها در اقیانوس اطلس شمالی رخ داد.
