استارشیپ پرواز سیزدهم خود را با استقرار نسل بعدی استارلینک و فرود بدون انفجار به پایان برد

همانند پرواز دوازدهم، اسپیس‌ایکس تلاش نکرد تا بوستر سوپر هوی را به سکوی پرتاب بازگرداند و در عوض آن را برای فرود نرم به سمت خلیج مکزیک هدایت کرد. بااین‌حال، این شرکت اعلام کرد که تمام موتورهای رپتور مورد نیاز برای مانور فرود روشن نشدند و همین موضوع باعث شد بوستر با شتابی بیش از مقدار برنامه‌ریزی‌شده با سطح آب برخورد کند.

این ماهواره‌ها که در همان مسیر زیرمداری استارشیپ قرار گرفتند، پیش از لاگین دوباره به جو حدود ۲۰ دقیقه تحت آزمایش قرار گرفتند. این آزمایش‌ها شامل بازشدن پنل‌های خورشیدی و آنتن‌ها و نیز برقراری ارتباط با ایستگاه‌های زمینی و دیگر ماهواره‌های استارلینک بود.

مایکل نیکولز، از مدیران اسپیس‌ایکس، در شبکه ایکس نوشت: «ما با عملیات موفق با لینک‌های رادیویی (RF) و لیزری با تمام ماهواره‌ها ارتباط برقرار کردیم و توانستیم داده‌های مهم دورسنجی را دریافت کنیم.»

استارشیپ پس از استقرار ماهواره‌ها، یکی از موتورهای رپتور خود را دوباره روشن کرد؛ آزمایشی که حدود ۱۴ ثانیه به طول انجامید و به‌طور چشمگیر طولانی‌تر از آزمایش‌های مشابه در پروازهای پیشین بود.

استارشیپ درنهایت حدود ۶۵ دقیقه و ۳۰ ثانیه پس از پرتاب وارد جو شد و فرودی نرم روی آب‌های اقیانوس هند انجام داد. هرچند فضاپیما پس از فرود روی آب واژگون شد، برخلاف پروازهای گذشته بلافاصله منفجر نشد و برای مدتی روی آب شناور ماند. دوربین‌های روی استارشیپ نیز توانستند تصاویری شگفت‌انگیز از استارشیپ شناور روی اقیانوس مخابره کنند.

دن هوت، ریپورتگر اسپیس‌ایکس در پخش زنده پرتاب، گفت: «نخستین بار است که استارشیپ را سالم روی آب فرود می‌آوریم. این اتفاق برای تیمی که به دنبال جمع‌آوری داده‌های سپر حرارتی است، سناریویی رؤیایی محسوب می‌شود.» منفجرنشدن استارشیپ این فرصت را فراهم کرد که پهپاد درحال پرواز برفراز موشک، تصاویر نمای نزدیک بی‌سابقه از کاشی‌های سوخته سپر حرارتی ارائه دهد.