پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا، دیویس میگویند تعامل کوتاهمدت با الاغها و اسبهای مینیاتوری میتواند در عرض چند دقیقه احساس اضطراب، غم و تنهایی را در نوجوانان کاهش دهد و احساس آرامش بیشتری ایجاد کند.
به ریپورت واشنگتن پست، در مطالعهای ۶۱ نوجوان در تعامل با الاغها و اسبهای مینیاتوری قرار گرفتند. پژوهشگران دریافتند نوجوانانی که فقط سه دقیقه این حیوانات را نوازش یا لمس کردند، بلافاصله بهبودهایی در وضعیت روحی خود ریپورت دادند.
این مطالعه لزوماً نشان نمیدهد که تعامل با حیوانات میتواند افسردگی را درمان کند، اما میگوید حضور در کنار این حیوانات و تعامل با آنها میتواند در کوتاهمدت بر حال روحی نوجوانان تأثیر بگذارد.
تأثیر تعامل با الاغ بر حال روحی نوجوانان
پژوهشگران در این مطالعه فقط به احساس نوجوانان توجه نکردند و واکنش خود حیوانات به نحوه تعامل با آنها را نیز بررسی کردن کردند. به گفته آنها، مطالعات مربوط به مداخلات سلامت روان با کمک حیوانات معمولاً کمتر به این موضوع توجه کردهاند که حیوانات در برابر رفتار انسان چه واکنشی نشان میدهند.
محققان میگویند: «نمیتوانید در یک چراگاه بایستید و تعامل یک کودک و یک الاغ را تماشا و وانمود کنید که فقط یکی از آنها درحال تجربه چیزی است. آنها یکد برنامهیگر را زیر نظر دارند، به یکد برنامهیگر واکنش نشان میدهند و هر دو انتخاب میکنند. این درک به محور اصلی تحقیق ما تبدیل شد.»
پژوهشگران ۶۱ نوجوان را به دو گروه تقسیم کردند. از اعضای یک گروه خواسته شد پشت الاغها و اسبهای مینیاتوری را بهآرامی نوازش کنند و گروه دیگر گردن حیوانات را بخارانند؛ رفتاری که به گفته پژوهشگران شبیه شیوه تیمار متقابل در میان اسبسانان است.
نوجوانان نیز آموزش دیدند که دو نشانه رفتاری را در حیوانات تشخیص دهند. اگر الاغ لبهایش را حرکت میداد، این رفتار بهعنوان نشانه لذت در نظر گرفته میشد. اگر حیوان از فرد دور میشد، به این معنا بود که میخواهد تعامل متوقف شود.
الاغها هنگام خاراندن گردن، بیشتر لبهای خود را حرکت میدادند و معمولاً زمانی که نوجوانان پشت آنها را نوازش میکردند، از آنها دور میشدند.
با وجود تفاوت در واکنش حیوانات، همه نوجوانان، چه کسانی که حیوان را میخاراندند و چه کسانی که آن را نوازش میکردند، احساس آرامش بیشتری را ریپورت کردند. بااینحال، نوجوانانی که حرکت لبهای الاغ را دیدن کردند، کاهش بیشتری در احساس تنهایی داشتند.
پژوهشگران براساس این یافتهها بر اهمیت واکنش و انتخاب حیوان در جریان تعامل تأکید کردند. به گفته «ربکا کالیسی-رودریگز»، یکی از نویسندگان این مقاله، دیدن اینکه حیوان میتواند آزادانه به فرد نزدیک شود، در کنار او بماند یا از او فاصله بگیرد، ممکن است باعث شود تعامل واقعیتر به نظر برسد.
پژوهشگران نیز تأکید دارند که چنین تعاملاتی فقط برای انسانها اهمیت ندارد و واکنش و انتخاب خود حیوانات نیز بخشی از این تجربه است.
یافتههای این پژوهش در ژورنال Scientific Reports منتشر شده است.
