بیشتر گربهها سریعتر از انتظار به خانه عادت کردند
بیشتر صاحبان، تغییر محسوسی در رفتار گربه پس از انتقال به خانه دیدن نکردند. بااینحال، برخی از آنها افزایش رفتارهای اجتماعی را ریپورت کردند. جلب توجه بیشتر، افزایش صداکردن و افزایش بازی از جمله تغییرات رایج بودند. بهعبارت دیگر، زندگی داخل خانه لزوماً به معنای گوشهگیرشدن گربه نبود و برخی گربهها حتی تعامل بالایی با صاحب خود نشان دادند.
البته انتقال همیشه بدون دردسر نبود. صاحبان از مشکلاتی مانند کنترل درها و پنجرهها برای جلوگیری از فرار گربه، نگهداری از ظرفهای خاک، تأمین سرگرمی و امکانات مناسب برای حیوان و نیز احساس گناه بابت محدودکردن آزادی گربه صحبت کردند. برخی نیز نگران بودند که نتوانند نیازهای رفتاری حیوان را در محیط خانه بهخوبی برآورده کنند.
از نظر اقتصادی نیز نگهداری گربه در خانه برای بسیاری از صاحبان هزینه بیشتری داشت. هزینهی خاک، وسایل سرگرمی و غنیسازی محیط و مبلمان مخصوص گربه در بسیاری از موارد افزایش یافت؛ بااینحال، هزینههای دامپزشکی برای بخشی از صاحبان کاهش پیدا کرد.
نکته جالب این بود که تنها ۱۳٫۸ درصد صاحبان پیش از انتقال گربه به خانه برای تغییر آماده شده بودند. ۴۶ درصد هیچ آمادگی قبلی نداشتند و برای ۳۵٫۶ درصد، انتقال به خانه تصمیمی کاملاً برنامهریزینشده بود که در پی یک مشکل پزشکی، نگرانی ایمنی یا شرایط اضطراری دیگر رخ داده بود. بسیاری از صاحبان نیز پس از انتقال، تغییراتی در محیط خانه ایجاد کردند؛ ازجمله شروع کردن کردن جای خراشیدن، افزودن ظرفهای خاک و فراهمکردن فضاهای عمودی مخصوص برای بازی گربه.
سن گربه نیز با شتاب هماهنگی ارتباط داشت. گربههایی که پیش از دو سالگی به زندگی داخل خانه منتقل شده بودند، بیشتر از گربههای مسنتر ظرف چند روز سازگار شدند. در مقابل، ۱۱ گربه، معادل ۱۲٫۶ درصد نمونه، در زمان انجام نظرسنجی هنوز با زندگی داخل خانه سازگار نشده بودند. برخی صاحبان این گربهها رفتارهایی مانند پرخاشگری، سروصدای بیشازحد و خراشیدن وسایل خانه را ریپورت کردند و در یک مورد، ریزش موی ناشی از استرس به مداخلهی دامپزشکی نیاز داشت.
با وجود چالشها، ۶۸٫۹ درصد صاحبان کاملاً موافق بودند که انتقال گربه به زندگی داخل خانه آسانتر از چیزی بوده که تصور میکردند. نیز ۷۵٫۸ درصد گربهها از دید صاحبانشان راضی یا بسیار شاد بودند و ۷۵٫۹ درصد شرکتکنندگان گفتند در صورت داشتن گربهای دیگر، ترجیح میدهند آن را نیز در خانه نگه دارند.
خانهنشینکردن گربههای آزاد الزاماً به معنای کاهش رفاه یا نارضایتی آنها نیست
در نهایت، یافتههای علمی نشان میدهد خانهنشینکردن گربههای آزاد الزاماً به معنای کاهش رفاه یا نارضایتی آنها نیست. بیشتر گربههای بررسی کردنشده توانستند در مدت کوتاهی با زندگی داخل خانه سازگار شوند و بسیاری از صاحبان نیز این تغییر را آسانتر از انتظار خود سنجیدند. البته عملیات موفق فرایند به فراهمکردن محیطی مناسب، فرصت بازی و فعالیت و پاسخدادن به نیازهای رفتاری گربه بستگی دارد.
بنابراین، پاسخ به این پرسش که «جای گربه در خانه است یا خیابان؟» احتمالاً بیش از آنکه به انتخاب مطلق وابسته باشد، به این بستگی دارد که محیط زندگی گربه تا چه اندازه بتواند ایمنی و نیازهای طبیعی او را تأمین کند.
مطالعه در مجلهی Applied Animal Behaviour Science منتشر شده است.
