طبق ریپورتهای تاییدشده و برخی صحبت تجار، بازرگانان دارای کارت بازرگانی معتبر میتوانند با مراجعه حضوری به ساختمان اتاق بازرگانی، پس از ایستادن در صفی طولانی تا ۴۵ دقیقه به اینترنت آزاد اجازه دسترسی داشته باشند تا بتوانند امور خود را انجام دهند. بهنظر میرسد این اجازه دسترسی عمدتاً در محیط خود اتاق و برای مدت معینی فراهم میشود تا تجار بتوانند با مشتریان و شرکای خارجی خود ارتباط ضروری برقرار نمایند.
یکی از بازرگانان حاضر در این فرایند که خواست نامش فاش نشود، گفت: «این امکان اگرچه با مشقت اداری و محدودیت زمانی و دادن امضا و تعهد همراه است، اما در شرایط فعلی به عنوان راهحلی ضروری برای ادامه دادن داد و ستد بینالملل پذیرفته شده است. عملاً اینترنت آزاد به یک امتیاز ویژه برای گروهی خاص تبدیل گشته است.»
این شواهد عینی، تکذیبیه اتاق بازرگانی را با چالشی جدی مواجه ساخته است. به نظر میرسد این تکذیبیه یا ناشی از ناهماهنگی اطلاعاتی در درون این نهاد بزرگ باشد، یا آنکه نوعی واکنش احتیاطآمیز برای کاهش حساسیتهای عمومی پیرامون مقوله حساس «اینترنت طبقاتی» تلقی شود.
واکنشها در فضای مجازی و گروههای فعال حوزه فناوری در بله و… به ایجاد صف برای گرفتن اینترنت متفاوت است. بسیاری از فعالان اقتصاد دیجیتال نیز با انتقاد از این عملکرد، بر آسیبهای ناشی از تبعیض در اجازه دسترسی به زیرساخت حیاتی اینترنت تأکید نمودهاند.
خاطرنشان میشود این ماجرا از شب گذشته و با اظهارات حسین دلیریان، سخنگوی مرکز ملی فضای مجازی عیان شد؛ در شب گذشته او از ایجاد اجازه دسترسی اینترنتی «با فراغ بال» برای تجار خبر داده بود. حالا با تکذیبیه اتاق بازرگانی و همزمان، شواهد میدانی خلاف آن، افکار عمومی در میان انبوهی از گفتهها و ناگفتههای متناقض سردرگم مانده است.
در جمعبندی نهایی، آنچه آشکار است وجود نوعی اجازه دسترسی ترجیحی – هرچند پراشکال و محدود – برای قشر خاصی از جامعه تحت عنوان تجار است. شنیدههای حکایت از این دارد که برخی از شرکتهای فناورانهمحور نیز بهشدت دنبال اجازه دسترسی به اینترنت آزاد هستند و با سازمانهای متفاوتی از جمله نصر و اتحادیه کسبوکارهای مجازی و… این موضوع را پیگیری میکنند با اینحال هنوز ناتوان است تایید کند چه نهادها و سازمانهایی دارای اینترنت آزاد هستند.
۱ دیدگاه. ارسال دیدگاه جدید
این دیگه واقعا مسخره اس دارن زیادی روی میکنن انصافا