تیم پژوهش با استفاده از دادههای ماموریت ماهوارهای گایای آژانس فضایی اروپا که اطلاعات بیش از ۲ میلیارد ستاره را شامل میشود، فهرستی از ۶٬۵۹۴ ستارهی دوقلوی خورشید تهیه کرد که ۳۰ برابر بزرگتر از فهرستهای پیشین است. تیم پژوهشی توانست این ستارگان را براساس سن به دو گروه تقسیم کند.
توزیع سنی نشان میدهد که یک پیک باریک در حدود ۲ میلیارد سال پیش هست و احتمالاً ستارگان فهرست بهطور محلی، دور از مرکز کهکشان شکل گرفتهاند. نیز، یک برآمدگی پهنتر بین ۴ تا ۶ میلیارد سال نیز دیده میشود؛ به نظر میرسد این گروه اخیر همزمان با خورشید شکل گرفته باشند.
پژوهش با بررسی کردن پویایی گروه اخیر و حضور تعداد زیادی از این ستارگان در نزدیکی خورشید، نتیجه میگیرد که خورشید احتمالاً ۱۰هزار سال نوری نزدیکتر به مرکز کهکشان راه شیری شکل گرفته است. یافتهها نیز میتواند جدول زمانی احتمالی برای شکلگیری میلهی مرکزی نیز ارائه دهد. به نظر میرسد میلهی مرکزی درست پیش از شکلگیری خورشید و ستارگان همگروهش ایجاد شده باشد و همین رویداد هم باعث مهاجرت آنها به مدار بیرونی در کهکشان شده است.
دو مقاله دربارهی سناریوی مذکور و فهرست ستارگان دوقلوی خورشید در مجلهی Astronomy & Astrophysics منتشر شده است.
