اما همانطور که صحنهی بانکوک نشان داد، حتی دقیقترین معماران ناشناسبودن هم ممکن است جایی، هرچند کوچک، ردی از خود بهجای بگذارند.
مأموران آمریکایی تازه متوجه شده بودند با یک بازار معمولی روبهرو نیستند. این بار هدف فقط بستن یک سایت نبود؛ باید فردی را مییافتند که بهنظر میرسید همهی قواعد بازی را بلد است.
شکار نامرئی: ایمیلی که اشتباه اولیه را آشکار کرد
دسامبر ۲۰۱۶، در ساختمانی اداری در فرزنوِ کالیفرنیا، روز کاری اداره مبارزه با مواد مخدر (DEA) مثل بسیاری از روزهای دیگر پیش میرفت؛ پروندهها، ریپورتها، و پروژهای که ماههاست پیشرفتی محسوس نداشتند. پیگیری آلفابی برای مأموران به کاری فرسایشی تبدیل شده بود؛ بازاری که دیده میشد، اما گردانندهاش نه.
وقتی یوزر در شبکهی تور حرکت میکند، ترافیک اینترنت او از چندین سرور در کشورهای مختلف عبور میکند و لایه به لایه رمزگذاری میشود. مثل این که بخواهید سایهای را در اتاقی تاریک که مدام در آن جابهجا میشود، با اسلحه هدف بگیرید.
پلیس به دلیل ساختار پیچیده تور قادر به ردیابی سرورها نبود
مأموران مخفی بارها سعی کردند با نفوذ به سایت، خود را خریدار جا بزنند. آنها بستههای مواد مخدر میخریدند، بستهبندیها را برای اثر انگشت چک میکردند و حتی فروشندگان خرد را به دام میانداختند، اما Alpha_O2 همچنان علامت سؤالی بزرگ باقیمانده بود.
آن روز رابرت میلر، مأمور DEA، پشت میزش نشسته بود که یک ایمیل ناشناس دریافت کرد. فرستنده مشخص نبود؛ شاید یکی از رقبا یا مشتریان ناراضی، یا شاید هکری کلاهسفید که میخواست عدالت اجرا شود.
نه تهدیدی در کار بود و نه درخواست پاداش. فقط یک نکتهی فنی کوتاه، و پیوستی قدیمی. دسامبر ۲۰۱۴، وقتی آلفابی تازهمتولدشده بود، برای هر یوزری که عضویت میکرد، یک ایمیل خوشامدگویی فرستاده میشد.
معمولاً این ایمیلها باید از آدرسهای غیرقابلردیابی فرستادن شوند، ولی در ورژنای که این منبع ناشناس نگه داشته بود، نشانی واقعی فرستنده «Pimp_Alex91@hotmail.com» دیده میشد. اشتباهی که خیلی زود اصلاح شده بود، اما نه پیش از آنکه یک ورژن از آن ایمیل ثبت شود.
برای تیم تحقیق، این همان چیزی بود که ماهها منتظرش بودند. از یک آدرس ایمیل میشود به سرنخهای دیگر رسید. عدد ۹۱ احتمالاً سال تولدش بود (۱۹۹۱) و نامش الکس، یعنی بنیانگذار AlphaBay هنگام شروع کردن سایت، بیستوسه سال بیشتر نداشته است.
